Co zrobić by dziecku się chciało, tak jak mu się nie chce?

Paź. 26, 2020, 8:49 rano

Co powinniśmy robić gdy dziecku się nie chce? Ciągle odmawia współpracy, robi nam na złość- szkodząc tym oczywiście nie nam a sobie? Każdy mały człowiek może być geniuszem, trzeba tylko znaleźć odpowiednią drogę by go zmotywować do działania żeby mu się chciało tak bardzo, jak mu się nie chce.

Musimy wiedzieć, że motywacja nie jest czymś co otrzymujemy z chwilą narodzin. Motywacje się nabywa. Trzeba ją wypracowywać, zarówno będąc małym człowiekiem, jak i dorosłym- bo wiemy doskonale po sobie, że nam starszym, też nie zawsze się chce. Motywacja nie jest zmuszaniem do czegoś, a sposób na szukanie obszarów, w których dziecko chce działać samodzielnie. Zdajmy sobie również sprawę z tego, że motywacja nie sprawi, że dziecko które nie potrafi liczyć rozwiążę skomplikowaną łamigłówkę matematyczną- motywacja może jedynie sprawić, że dziecko zrobi co w swojej mocy, by tego liczenia się nauczyć, motywacja sprawi również, że nie podda się po 10 minutach, a będzie uczyło się tak długo, aż w końcu się nauczy. Pamiętajmy, że to, że dziecko nie ma motywacji- nie jest jego winą. Motywacją określamy wszystkie drogi, które pokonujemy angażując się psychicznie i fizycznie by dotrzeć do celu. Według definicji motywacja dzieli się na motywację zewnętrzną oraz wewnętrzną.

Chłopak super bohater

⦁ Motywacja zewnętrzna- to motywacja, która wynika z tego co się robi na rzecz

ludzi lub dla ludzi by ich zmotywować. Mogą to być nagrody rzeczowe, jak słodycze, zabawki, wyjście do kina itp., jak i nagrody, które charakteryzują się spełnianiem potrzeb naszego dziecka. Do takich nagród zaliczają się np.: wyjścia z kolegami na imprezę, zgoda na wycieczkę o której wcześniej rodzice nie chcieli słyszeć itp. Za każdym razem, gdy dziecko motywuje nagroda, mówimy o motywacji zewnętrznej. Do motywacji zewnętrznej należą również kary- wtedy motorem do wykonywania danej czynności, jest chęć uniknięcia nie przyjemnych konsekwencji. Zapał do działania w przypadku tej motywacji kończy się wraz z osiągnięciem celu- czy jest to zdobycie nagrody, czy chęć uniknięcia kary.

⦁ Motywacja wewnętrzna- to motywacja, która pochodzi z wnętrza człowieka.

Działania którymi się kierujemy nie są krótkoterminowe, realizują nasze wewnętrzne pragnienia oraz dają nam satysfakcję, przez cały czas trwania "drogi". Motywacja wewnętrzna wynika głównie z potrzeby samorealizacji. Napędem mogą być np. nasze marzenia, które chcemy urealnić.

Aby udało nam się zmotywować nasze dziecko, musimy nauczyć się rozróżniać potrzeby od pragnień. Autorem publikacji na temat podstawowych potrzeb dziecka jest amerykański psycholog- Jeffrey Young. Najważniejszym potrzebami dziecka jest:

  1. Potrzeba bezpieczeństwa
  2. Potrzeba kontaktu z innymi
  3. Potrzeba autonomii
  4. Potrzeba poczucia własnej wartości
  5. Potrzeba autoekspresji
  6. Potrzeba realnych ograniczeń

bracia

Biorąc pod uwagę piramidę Jeffrey'a musimy wiedzieć, by motywacja zadziałała każda potrzeba dziecka powinna być zaspokojona. Jeśli maluch czuje, że jest kochany tylko wtedy, gdy spełnia oczekiwania swoich rodziców, poczucie bezpieczeństwa oraz własnej wartości nie jest spełnione, a więc motywacja nie będzie działała. Tak samo zadzieje się, gdy inna potrzeba nie będzie zaspokojona. Pragnienia to np. chęć chodzenia na zajęcia taneczne z koleżankami, czy do kina itp. By dziecko było zmotywowane musi podążać za swoimi pragnieniami, nie potrzebami- dlatego tak ważne jest to byśmy wiedzieli czym oraz w jaki sposób możemy motywować dziecko oraz potrafili rozróżniać pragnienia od potrzeb.

Motywację dziecka musimy zacząć od dialogu. Jeśli widzimy, że dziecko poświęcało większość czasu np. w internecie, w sieciach społecznościowych, a nie skupiało się na odrabianiu zadań domowych podejmijmy z nim rozmowę. Nazwijmy emocję podczas rozmowy- powiedzmy, że nas to martwi, nie złośćmy się i nie zaczynajmy rozmowy od razy od gróźb i kar bo to tylko zniechęci naszego małego rozmówcę do odbycia z nami dialogu. Prowadzenie spokojnej rozmowy, gdzie obydwie strony mogą się wzajemnie wysłuchać oraz wypowiedzieć prowadzi do wzmocnienia więzi oraz do zwiększenia poczucia własnej wartości. Akceptujmy pragnienia naszego dziecka, nawet jeśli nie zawsze są takie jakie byśmy chcieli żeby były. Nie wykorzystujmy naszej pozycji społecznej by udowodnić i narzucić dzieciom nasze racje. Wspierajmy je tak aby nauczyły się motywować i potrafiło ograniczyć przyjemności na rzecz obowiązków.

Żeby dobrze zmotywować dziecko, musimy je wspierać, nie wyręczać a wskazywać drogę. Często możemy zauważyć, że dziecko osiąga znakomite wyniki w szkole i poza nią, mimo tego- nie cieszy się, ze swoich sukcesów. Dzieci często starają się zaspokoić potrzeby rodziców, a nie swoje. Musimy pomagać im realizować prócz obowiązków swoje pragnienia- bo tylko w ten sposób będziemy mieli do czynienia ze szczęśliwym dzieckiem, a przecież o to nam głównie chodzi.

Motocyklista superman